Mutluluklarımızı geride bırakınca ACI, geleceğimizde olacağını düşündükçe UMUT oluyor bizlere... Siz hayatınızın en zor günlerini geçirirken, bir tek insan bile bunun farkına varmazsa, üzülmeyin sizin için yine siz varsınız yalnız değilsiniz... Tesadüfen doğduk, mecburen yaşıyoruz gibi geliyor hayat bize. Ve bizler doğarken neden ağladığımızı maalesef yaşarken anlıyoruz. Samimiyetiyle kendini herkese sevdiren, masumiyetiyle herkesi kendi gibi sanan bizler... Biraz sevgi ve sabır, birer parça zaman, şansı başarıyı ve memnuniyeti de eklersek malzemelerimize güzel bir yaşam ortaya çıkacaktır... Gücümüzle, sabrımızla, yüreğimizle, sevgimizle dünümüzle ve bugünümüzle, yarınlarımıza öyle sarılalım ki YAŞAM önümüzde el pençe divan dursun.
CAHİDE GÜNAY
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder